محققان غشای ژله ای که روی زخمی در کبد موش را پوشانده به نمايش گذاشته اند
محققان توانسته اند با استفاده از يک محلول قابل تجزيه در عرض چند ثانيه خونريزی از جراحات يک موش آزمايشگاهی را متوقف کنند.
اين گروه تحقيق از آمريکا و هنگ کنگ می گويد که موفق بودن اين آزمايش، که نتيجه آن در مجله پزشکی نانومديسن (Nanomedicine) منتشر شده است، می تواند به نجات قربانيان جراحات شديد کمک کند.
در اين آزمايش، وقتی محققان محلول کشف شده را روی زخم های باز موش های آزمايشگاهی قرار دادند به غشايی ژله ای تبديل شد و روی جراحت را پوشاند.
پس از بهبود جراحت، ژل توليد شده به ملکول هايی تجزيه شد که سلول های بدن موش آزمايشگاهی توانست از آن برای ترميم بافت خود استفاده کند.
ماده اصلی تشکيل دهنده اين محلول ذرات پروتئينی موسوم به "پپتيد" است. اين پپتيدها وقتی در تماس با جراحت قرار می گيرد، بدون وارد کردن آسيب به سلول های مجاور جراحت، خود به خود تبديل به ژلی می شود که روی جراحت را می پوشاند.
محققان متوجه شدند که حتی پس از برداشتن ژل اضافی، پوشش روی جراحت به جای خود باقی ماند.
اين غشای ژله ای پس از مدتی به آمينو اسيدها، اجزای تشکيل دهنده پروتئين ها، تجزيه می شود که سلول های مجاور جراحت می تواند از آن برای کمک به ترميم بافت استفاده کند.
دکتر روتلج اليس - بنک، سرپرست اين تحقيقات از انستيتو تکنولوژی ماساچوست آمريکا، می گويد: "ما روشی را پيدا کرده ايم که می تواند در عرض پانزده ثانيه خونريزی را متوقف کند. اين موفقيت می تواند روش های پزشکی برای کنترل خونريزی را متحول کند."
در جراحی های اضطراری بيش از پنجاه درصد وقت صرف کنترل خونريزی بيمار می شود.
در حال حاضر تنها چند روش برای کنترل خونريزی بدون آسيب رساندن به ديگر اعضای بيمار وجود دارد که از جمله شامل استفاده از فشار، گيره و اسفنج می شود.
محلول جديد برای متوقف کردن خونريزی در بافت های مختلف در مغز، کبد، پوست، نخاع و روده استفاده شده است که تقريبا در همه آنها خونريزی بلافاصله بند آمده است.
دکتر اليس - بنک گفت که اين محلول می تواند در جراحی هايی که در شرايط غيرعادی صورت می گيرد - مثلا در ميدان جنگ - بسيار سودمند باشد چون "زمان جراحی می تواند تا پنجاه درصد کاهش يابد."
اين محلول را می توان در شرايط مرطوب استفاده کرد؛ استفاده از آن، برخلاف محلول های ديگر، موجب عوارض جانبی در سيستم ايمنی حيوانات آزمايشگاهی نشده است.
دليل موثر بودن اين محلول در ترميم جراحات و جلوگيری از خونريزی دقيقا روشن نيست اما محققان بر اين باورند که پپتيدها با ماده ميان سلولی سلول های مجاور جراحت تاثير متقابل می گذارد.
دکتر ديويد بکر از دانشگاه لندن که در ارتباط با درمان جراحات تحقيق می کند، می گويد" پس از اين موفقيت می توانم تصور کنم که بيماران هموفيلی بخواهند که شيشه ای از اين محلول را با خود حمل کنند تا در صورت نياز اضطراری خونريزی آنها متوقف شود. اما بايد جزئيات بيشتری در مورد تاثير متقابل اين محلول با روند طبيعی ترميم کشف شود."
Twitter
Google
Yahoo
Delicious
بالاترین
دنباله
نسخهی چاپی
ارسال اين مطلب به دوستان