Iranian Futurist 
Iranian Futurist
Ayandeh-Negar
Welcome To Future

Tomorow is built today
در باره ما
تماس با ما
خبرهای علمی
احزاب مدرن
هنر و ادبیات
ستون آزاد
محیط زیست
حقوق بشر
اخبار روز
صفحه‌ی نخست
آرشیو
اندیشمندان آینده‌نگر
تاریخ از دیدگاه نو
انسان گلوبال
دموکراسی دیجیتال
دانش نو
اقتصاد فراصنعتی
آینده‌نگری و سیاست
تکنولوژی
از سایت‌های دیگر


«گردشگری»صنعتی میلیارد دلاری و استوار بر پایه ی آینده نگری پیشینیانِ فرهیخته ی ما

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
Twitter Google Yahoo Delicious بالاترین دنباله

[06 Oct 2017]   [ رضا بردستانی]

چین، ترکیه، مصر، ایتالیا، فرانسه، هنر و حتی آمریکا و ژاپن نیز این واقعیت که برای جلب توریست هر آنقدر سرمایه گذاری کنند باز هم کم است را به خوبی دریافته اند اما ایران با ذخائری عظیم برای ارائه به «گردشگرانی» که تاریخ را از دل واقعیات جستجو می کنند هیچ کار درخورِ دفاعی انجام نداده است که هیچ، با بی مبالاتی، مسئولیت ناشناسی و رفع تکلیف هایی ویران کننده، بسیاری از داشته های«میراثی»ِ خود را به ورطه ی نابودی کشانیده است.

برخی می توانند نگارنده را به سیاه نمایی یا انتقادِ مغرضانه کتهم و محکوم نمایند اما واقعیت این است وقتی درصد بالایی از جاذبه های توریستی در مساحت یک میلیون و ششصد هزار کیلومتری ما قرار دارد، پس چگونه است که سهمِ اندکی از درآمد هزارمیلیاردلاری این صنعت نصیب و بهره ی کشور ما می شود؟ همه اش سیاسی است؟ تبلیغاتِ معاندان است؟ نا امنی منطقه است؟ یا عدمِ درک صحیح از این صنعت پولساز و پردرآمد؟

در نخستین نگاه باید بپذیریم بسیاری از کشورهایی که سهم بسیار بالایی از توریسم و درآمدهای آن را به خود اختصاص داده اند در دیگر عرصه ها نیز جزئی از سرآمدانند و اگر از جمع ده کشور توریست پذیر درجه ی اول، ترکیه را حذف کنیم آن گاه خواهیم دید درآمدِ آن کشورها از این صنعتِ هزار میلیار دلاری، مازادی است که کشورهای انان را به رفاه و آسایش بیشتری سوق می دهد. چین و آمریکا به تنهایی صنعت جهان را مصادره کرده اند اما با وجود قرار داشتن در رده ی اول و دوم صنعتی بودن هرگز چشم بر دلارهای بادآورده ی صنعت گردشگری نبسته اند. فرانسه و ایتالیا اگرچه خود از بزرگترین صادر کنندگان دانش فنی، اتومبیل، عطر و ادکلن و دیگر موارد درآمد زایی هستند اما نگاه ویژه ای به این صنعت و دلارهای سبز و خوشرنگِ آن داشته اند. در این میان ترکیه با ضعیف ترین اقتصاد در بینِ کشورهای توریست پذیر همه ی کسری درآمدهای احتمالی اش را با جذب میلیون ها توریست جبران کرده است به گونه ای که سهم عمده ای از درآمدهای ملی این کشور به این صنعت و ورود و خروج حتی خیلی کوتاهِ گردشگران اختصاص دارد.

گردشگری را اگر صنعتی مبتنی بر چهار اصلِ اساسی بدانیم؛ تنها یک پایه اش به فضاهای اقامتی، رفاهی و خدماتی وابسته است و سه دیگر به مدیریت در این بخش، تبلیغاتِ مؤثر بین المللی و بستر سازی مناسب مربوط و منحصر است سه دیگری که در ایران سرشار از ذخائرِ مورد توجه توریست ها کاملا مغفول مانده است. در بحث هتلینگ، فضاهای اقامتی، موارد رفاهی و تصمیمات خدماتی به شدت با ضعف در مدیریت و تأمینِ زیر ساخت ها مواجهیم، نگاه دولتی و انحصار طلبانه در این بخش موجب شده است کمتر سرمایه گذارِ غیر ایرانی راغب باشد تا در این بخش در سرزمین طلاخیزِ ایران سرمایه گذاری کند. قوانینِ دست و پاگیر، عدم حمایت وتأمینِ امنیتِ مالی و روانی، و نیز تعدد بخشنامه های ناپایدار باعث می شود کشوری کوچک در حاشیه ی جنوبی خلیج فارس که نه وسعتی دارد و نه جذابیتی بتواند درامدهایی از بیابان های گرم و تفتیده ی خود داشته باشد که ما ناتوان از کسب همان درآمد از دامنه های پر جاذبه و زیبای طبیعتمان باشیم. بحث های حاشیه ای چونان ناامنی، سیاست زدگی و تبلیغاتِ منفی شامل کشور های دیگری هم شده است اما تا به این حد بر درآمدهای اینچنینی آن کشورها تأثیر منفی نداشته است. برای مثال در بخش تأمین امنیت و ارائه ی خدماتِ رفاهی ایران را –البته منصفانه و به دور از غرض و مقاصد شخصی-مقایسه کنید با کشورهایی مثلِ مصر، ترکیه و کشورهای تازه استقلال یافته ی آسیای مرکزی! آن چه مسلّم است در هیچ کدام از مناطق یاد شده درصد کمتری از آرامش و امنیتی که در ایران حکمفرما است، یافت نمی شود اما باز شاهدیم تعداد توریست هایی که مقصدِ گردشگری آنان همان مناطق است بسیار بیشتر از توریست هایی است که ایران را برای فرصت هایی که به گردشگری اختصاص می دهند و این ساخته و پرداخته ی سیستم مدیریتی است که این صنعت، باید ها و نباید های این صنعت و چاره اندیشی های مدبرانه ی ان را هنوز به خوبی درنیافته است.

یکی از بزرگترین چالش هایی که«صنعتِ گردشگری»ایران را به مخاطره انداخته است نگاه صرفاً سیاسی و مقطعی به این بخش است نگاهی که با تغییر دولت ها در ایران گاه دچار عمیق ترین و ویران کننده ترین تغییراتی دیدگاهی و مدیریتی می شود. حامیانی که باید مدافعِ تمام قدِ میراث های ماندگار باشند در زد و بندهای سیاسی به ویرانی همان آثار تن در می دهند، سکوت می کنند و گاه در میانه ی دعوا«کاسه ی داغ تر از آش»نیز می شوند و با دیدن این چرخش های ویرانگر اما سیاسی دیگر رمقی برای آشنایان با صنعت توریسم و میراث های ماندگار باقی نمی ماند. صرف نظر از نگاه های سیاسی و تنها با دقت در اتفاقات سی و چند سال اخیر بررسی ویران شده هایی که دیگر جایگزینی نخواهند داشت در حوزه ی میراث های تاریخی و فرهنگی از حجمِ«مثنوی هفتاد من کاغذ»نیز پا فراتر نهاده اند.

کمتر شهر و استان و منطقه ای در ایران یافت می شود که چندین و چند جاذبه ی گردشگری و مناسب برای جذبِ توریسم نداشته باشد اما وقتی خوب می نگریم آنگاه عمقِ فاجعه آشکار می شود و آن نبودِ حداقل ترین ها برای ارائه ی جلوه های اغوا کننده برای جذب توریسم است. تنوعِ این صنعت نیز ایران را در بینِ بسیاری از کشورهای توریسم پذیر به یک استثناء قابل توجه تبدیل کرده است؛ توریسم تاریخی و اماکن، توریسم درمانی و پزشکی، توریسم طبیعت گرد، توریسم مذهبی، توریسم علمی و بسیاری دیگر از شاخه های این صنعت در ایران وجود دارد و تنها منحصر به چند مکان سرشناس جهانی نیست. جنگل هایی بکر، بیابان هایی بی نظیر، غار و آبشارهایی اعجاب برانگیز، وجود پزشکانی حاذق، دانشگاهایی خوب و اماکن مذهبی مورد توجه ادیان مختلف، همه و همه از پتانسیل های مغفول مانده هستند که مصداق واقعی سوزاندنِ سرمایه های بلند مدت به شما می روند.

استان کویری یزد یکی از نقاطی است که در بین پنج نقطه ی هدف گردشگران همیشه وجود داشته است، جاذبه های تاریخی کم نظیر، ادیان زنده و متنوع با آثار و عادات فرهنگی، پتانسیل های لازم جهت جذب توریسم درمانی و توریسم طبیعت گرد هنوز نتوانسته است به ان گونه که باید و شاید جایگاه خود را محکم کند، فترت چندین ساله ی این صنعت با به روی کارآمدن مدیران ناآشنا به توریسم و کاملاً سیاسی باعث د تا لطماتِ جبران ناپذیری بر این بخش وارد آید بازگشت مدیرانی با کارنامه هایی موفق و روشن این نوید را داده است که شاید بتوان«آب رفته را به جوی باز گردانید»اما عدم تناسب بین کارهای به انجام رسیده و تغافل های ویرانگر در بخش های مختلف به طرز آزاردهنده ای رخ می نماید، ضعف مدیریت آسیب زننده و سلب کننده ی اعتماد در بخش هتلداری و فضاهای اقامتی، عدم رسیدگی بهینه به فضاهای مورد توجه گردشگران و سازماندهی نداشتنِ تورگردان ها باعث می شود گردشگرانی که به این استان وارد می شوند بیشتر اسیر کلیشه هایی ویرانگر باشند، چند نقطه ی مشخص با فضاهایی فاقد جذابیت و خدماتی ناکافی انتخاب مجدد یزد را کمی دشوار می نماید اما آن چه امید را در دل ها زنده نگاه می دارد«مدیریت فعلی»میراث یزد است فردی که در کارنامه ی مدیریتی اش انواع و اقسام ابتکار، خلاقیت و موفقیت دیده می شود البته این مدیریت موفق در صورتی همچنان کارآمد خواهد بود که از زیر بار مدیریت های از راه دور و مداخله نگر بخش سیاسی رهایی یابد و اگرچنین نشود این مدیر موفق نیز به مدیری همچون مدیران قبلی؛ اجراکننده ای خوش اخلاق برای بخشنامه های من درآوردی! بدل خواهد شد.

با دقتی اندک خواهیم دید این بخش از بدنه ی اجرایی با آن که نیازمند نگاه هایی تخصصی و فاقد چرخش های سیاسی است اما همیشه و همواره در بندِ زد و بند های سیاسی و بده بستان های فرا مدیریتی قرار داشته است با آن که می دانیم و اعتقاد داریم توانِ مدیران فعلی بسی بیش از آن است که در یک سال گذشته دیده ایم اما ایمان داریم همه ی استقلال مدیریتی به این بخش اعطا نشده است و همچنان عده ای مدیران رده ی اجرایی و سیاسی سایه ی اختلالی خود را بر این بخش حفظ کرده اند. بیکاری، درآمدهای مشخص و توسعه ی اشتغال زایی در صورتی که به این بخش فرهنگی، علمی و تخصصی نگریسته شود رفع و حاصل خواهد شد اما چاره و درمان رهایی این بخش از دخالت های سیاسیون تعیین ساز و کارهایی است عملاً این دخالت ها را غیر ممکن کند واگرنه تا راه دخالت های اینچنینی باز باشد مداخله گران دست بر نخواهند داشت.

نگاه انتقادی به صنعت«هزارمیلیارد دلاری» که سرمایه هایش از نگاه محبت آمیز و آینده نگر پیشینیان بر جای مانده است به معنای سیاه نمایی یا خاکستری دیدن همه چیز نیست بلکه در آستانه ی روز «گردشگری»بر این باوریم که باید در رده های مدیریتی کلان«چشم ها را شست و جوری دیگر دید». ان چه مسلم است این که غفلت امروز برای آیندگانِ ما چیزی جز آه و افسوس و انبوهی از سؤالات بی جواب نخواهد داشت.

مطلب‌های دیگر از همین نویسنده در سایت آینده‌نگری:


منبع: 300


بنیاد آینده‌نگری ایران



پنجشنبه ۲۷ مهر ۱۳۹۶ - ۱۹ اکتبر ۲۰۱۷

انسان گلوبال

+ «گردشگری»صنعتی میلیارد دلاری و استوار بر پایه ی آینده نگری پیشینیانِ فرهیخته ی ما رضا بردستانی

+ سیستم های پیچیده و تفکر سیستمی (3) – بخش پایانی دکتر همایون مهمنش

+ زندگی ما و زندگی آنها  علی دادپی

+ سیستم های پیچیده و تفکر سیستمی (2) دکتر همایون مهمنش

+ سیستم های پیچیده و تفکر سیستمی (1) دکتر همایون مهمنش

+ پیش‌بینی آینده غیرممکن شده است فرانسیس فوکویاما

+ آیندگان ما را به‌سبب کدام خطای اخلاقی ملامت خواهند کرد؟ 

+ مقدمه‌ای برای همه آینده نگری‌ها/ ضروری‌ترین علمی که در کشور ما به آن بی‌اعتنایی می‌شود رضا داوری اردکانی

+ قدرت آینده مهدی صنعت‌جو

+ از عصر اطلاعات تا عصر مولكول. مترجم : فيروزه امين

+ تفاوت‌های حیرت‌انگیز فرزندان 

+ عجیب‌ترین قوانین ترافیکی دنیا> از جریمه خودروهای کثیف تا منع راندن خودروی مشکی در روزهای خاص 

+ فناوری‌های مورد استفاده در جنگ‌های آینده چه خواهند بود؟ 

+ موج فراصنعتی چه کسانی را خواهد برد هرمز پوررستمی

+ مدیریت استراتژیک پورتفولیو پروژه ها در هلدینگها و سازمانهای بزرگ  

+ ضرورت آینده پژوهی و نگاه به آینده به عنوان نقش برجسته روابط عمومی نوین 

+ تکنولوژی علیه تبعیض اندرو فینبرگ

+ آیا فکرعبور جایگزین رمز عبور می شود​​​​​​​ سید محمد باقر نوربخش

+ جامعه اطلاعاتی, دگرگونی تکنولوژی های نوین ارتباطی و اطلاعاتی و تحول در روابط انسانی۲ 

+ جامعه اطلاعاتی, دگرگونی تکنولوژی های نوین ارتباطی و اطلاعاتی و تحول در روابط انسانی 

+ نمایش زندگی اجتماعی در جامعه اطلاعاتی  مانا سرایی

+ سخنرانی بیل گیتس درباره بیماری‌های فراگیر، بهداشت جهانی و حملات بیولوژیکی حمیدرضا تائبی

+ آینده نگری استر اتژی فناوری اطلاعات دکتر امین گلستانی

+ روندهای علم و فناوری در سال 2017 حمدرضا میرزایی

+ دو گروه از جوانان در برابر « قانون کار » ونسا پینتو برگردان سعید جوادزاده امینی

+ اندیشیدن به آینده نظریه اجتماعی: آری به جامعه‌شناسی محمدرضا مهدیزاده

+ نقش جامعه اطلاعاتی در تحولات فرهنگی 

+ تحلیل اقتصادی آزادی دکتر محسن رنانی

+ آیا در کارها حضور بشر لازم است؟ 

+ آینده‎پذیری: چالش اساسی آینده‎پژوهی در جهان در حال توسعه. 

+ اثرات اقتصادی جامعه اطلاعاتی در جهان 

+ چگونه انسان‌ها از صد درصد توانایی مغز خود استفاده می‌کنند حمیدرضا تائبی

+ آیا اینترنت اشیا ما را به ابر انسان تبدیل خواهد کرد؟ حمیدرضا تائبی

+ آیا سیاست می تواند از قرن 21 جان سالم به در ببرد؟. کنت میناگ

+ آینده، اکنون است ـ بخش اول آرش بصیرت

+ آینده، اکنون است ـ بخش دوم آرش بصیرت

+ سیاست‌گذاران همه کشورها خواهد بود. 

+ جهانی شدن و آموزش و پرورش 

+ دهکده ی جهانی علی خسروجردی

+ تاثیر فناوری اطلاعات بر سازمان، جامعه و فرد. 

+ آینده نگري استراتژیک مائده صداقت

+ پرسه زنی در خیابان های مجازی. داوود پنهانی

+ جهان را در 15 سال آینده چگونه می‌بینیم؟  علی نصری

+ خانواده‌های فراملی  لورتا بالداسار ، مجلیا کیلکی، لورا مرلا و رائلن وایلدینگ

+ چالش‌های دموکراسی در عصر جهانی شدن حیدرعلی مسعودی و سمانه خان‌بیگی

+ ﭼﺸﻢ اﻧﺪاز و آﻳﻨﺪه ﺟﺎﻣﻌﻪ اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ در اﻳﺮان 

+ آینده‌ی حکومت‌داری در عصر اطلاعات جان پری بارلو

+ کار آفرینی در عصر اطلاعات وارتباطات 

+ مبحث زمان و مکان در اندیشه ی گیدنز محمد حسن شربتیان

+ استفاده از انواع تکنیک‌های توسعه خلاقیت گروهی 

+ انسان فردا : در جست وجوي ناكجاآباد وحيد شامخي

+ شخصیت فرد، سرنوشت او را رقم می‌زند محمود سریع القلم

+ دولت و نسخه جهانی شدن فرنود حسني

+ جهانی شدن و آموزش و پرورش:.حرکت به سوی شبکه های نوین ارتباطی سعید مذبوحی - مصطفی زارعی

+ فضاي سایبر به معناي فضاي گسترده ارتباطی 

+ پویایی فرهنگی جهانی شدن، اسطوره‌های فرهنگی جهانی شدن رامین مسعودی

+ جهاني شدن و مديريت راهبردي منابع انساني. 

+ مطالعات و روشهاي آینده شناسی مهرداد تقوي گیلانی ؛ دکتر محمد باقر غفرانی

+ آینده روزنامه نگاری علمی در عصر دیجیتال شارون دان وودی 2 مترجم: بهاره صفوی

+ نقش نظريه شهر خلاق1 در پويش اقتصاد فرهنگي و زندگی شهری حجت الله حاجی حسینی 2 حسن اشتری 3 حافظ مهدنژاد

+ تاثیر جامعه اطلاعاتی بر انسجام اجتماعی. 

+ فراهوش و جهان غيرقابل پيش‌بيني مرادزاده

+ انقلاب در نقشهای اجتماعی الوین تاقلر

+ مزیت‌های جهانی شدن رسانه‌ها 

+ نظريه دگرگوني جهاني (بررسي نظريه ديويد هلد، آنتوني مك گرو و ديگران): 

+ موافقان و مخالفان جهانی شدن 

+ جهانی شدن و نگرانی‌های ناشی از فقر و نابرابری مبحثی است که بیش از هر موضوع دیگری مورد توجه محافل قرار گرفته است. مترجم: مریم صدیق زنده

+ جهانی شدن فرهنگ 

+ عصر مدیران- 

+ رقابت جهانی در قرن ۲۱ مصطفی مؤمنی

+ آینده نگاری علم و فناوری (تجربه کشور چک) سیدعلی اکبر عظیمی

+ جهان در سال ۲۰۵۰ میلادی 

+ اندیشه‌های ما صرف گذشته و حال شده و به آینده توجهی نکرده‌ایم 

+ یکپارچگی جهانی یک واقعیت است! 

+ علوم انسانی چه نقشی در آینده خواهد داشت؟ 

+ آرامگاه سیاسی تافلر

+ اندیشه‌های پیتر سنگه 

+ این فضای جدید تعادل انسانی را برهم زده است. 

+ گلوبالیسم یا جهانی شدن.  فیاض نجیمی بهرمان

+ جهان در سال 2050 چه شکلی خواهد بود 

+ بنيان هاي آينده پژوهي مدرن چيستي و چرايي مطالعات آينده 

+ شهرهایی برای فردا دکتر حسین محمدپور زرندی

+ سه نسل شبکه اجتماعی، حضور همزمان در کشورهای غیرپیشرفته: مورد ایران دکتر مهدی محسنیان راد

+ فضائل اخلاقی و مدیر قرن بیست و یکم 

+ تحقق هدف آینده پژوهی با استفاده از تفکر سیستمی آریو

+ مسئله رهبری سیاسی پل کندی

+ جامعه اطلاعاتی و توسعه. دکتر سید وحید عقیلی /علی یعقوبی

+ فروپاشی اتحادیه ها و دولت هاي ملی دکتر بهرام نوازنی

+ جایگاه ایران در جامعه اطلاعاتی جهانی 

+ رابطه میان پیشرفت فناوری اطلاعات و تکمیل جهانی شدن ذبیح الله تجری غریب آبادی

+ روستائیان چین، در دوراهی بین برداشت محصول و اینترنت مارتن بولار برگردان شهباز نخعی

+ نیاز اقتصاد ایران به جهانی‌شدن در گفتاری از محمود سریع‌القلم : حسرت توسعه  دکتر محمود سریع‌القلم

+ تصور جهان در ۱۵۰ سال آینده 

+ اهداف و راهکارهاي آینده نگاري در امر آموزش حمید سلیمانی مهر ، محمد هوشیار افین

+ به سوی جامعه اطلاعاتی- یزدان محمدبیگی

+ . 

+ جهاني شدن و مديريت راهبردي منابع انساني 

+ تحلیل رابطه سبک زندگی با هویت فرهنگی جوانان شهر تبریز صمد عدل یپور

+ راسل اکاف و برنامه ریزی آینده ساز راسل اکاف

+ آیا زندگی جاودان به حقیقت بدل می شود؟! تحریریه‌ی بیگ بنگ



info@ayandehnegar.org
©Ayandehnegar 1995